© Powered by SiteSpirit

 
header_logo.gif

Roggebrood bij constipatie beter dan laxeermiddelen

De 51 proefpersonen (28-78 jaar) met chronische constipatie, die aan het onderzoek deelnamen, werden ingedeeld in 5 groepen. Een groep bleef laxeermiddelen gebruiken; een groep at dagelijks minimaal 240 gram volkoren roggebrood (met 30 gram vezels); een groep dronk dagelijks 200 ml karnemelk met LGG-bacteriën (met 2 x 1010 kolonievormende units per dag); een groep gebruikte dagelijks zowel roggebrood als karnemelk en de controlegroep at witbrood (maximaal 192 gram per dag met 8,7 gram vezels). De proefpersonen hielden dit regime drie weken vol. Roggebrood versnelde de darmpassage van voedsel significant met 23%, verhoogde de ontlastingsfrequentie met 40%, zorgde voor zachtere ontlasting met een lagere pH, verlaagde de bacteriële bètaglucuronidase activiteit met 23% en verhoogde het gehalte aan korteketen vetzuren in de ontlasting (24% meer azijnzuur, 63% meer boterzuur). Het gebruik van LGG-bacteriën of laxeermiddelen had geen significante invloed op de dikke darm stofwisseling en de verstoppingsklachten. Roggebrood is rijk aan vezels (arabinoxylanen, fructanen, bètaglucanen). Met name arabinoxylanen bevorderen de groei van bifidobacteriën in de dikke darm door te fungeren als substraat voor de productie van korteketen vetzuren zoals azijnzuur en boterzuur. Korteketen vetzuren verlagen de pH van de darminhoud en stimuleren de darmperistaltiek, waardoor het voedsel sneller wordt getransporteerd en minder indikking en verstopping optreedt. Door verlaging van de zuurgraad kunnen ziekmakende bacteriën minder goed floreren, waaronder bacteriën die het enzym bètaglucuronidase produceren. Dit enzym is betrokken bij de productie van carcinogene stoffen. Het is voor het eerst dat de effectiviteit van roggebrood, LGG-bacteriën en laxeermiddelen bij constipatie is vergeleken.   Holma R, Hongisto SM, Saxelin M et al. Constipation is relieved more by rye bread than wheat bread or laxatives without increased adverse gastrointestinal effects. J Nutr. 2010;140(3):534-41


stroke.jpg
stroke.jpg